ขมเป็นน้ำตาล หวานเป็นน้ำตา

นิยายสัจนิยมมหัศจรรย์จากเม็กซิโกเล่าเรื่องของความรักที่ต้องหลบเร้นระหว่างติตากับเปโดร สาวน้อยกับหนุ่มหล่อ ในช่วงต้นศตวรรษที่ยี่สิบที่สงครามของสองกลุ่มก้อนในประเทศ คือฝ่ายรัฐบาลกับฝ่ายปฏิวัติ กำลังคุกรุ่น
.
​ฉากหลังของเรื่องเป็นหมู่บ้านเล็กๆที่พอจะได้รับผลกระทบจากสงครามเป็นระยะๆ แต่สิ่งที่สร้างความสะท้านสะเทือนอย่างแท้จริงและทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จำต้องถูกแอบซ่อนไว้ คือ กฎเหล็กของครอบครัวติตา ซึ่งห้ามไม่ให้ลูกสาวคนเล็กแต่งงาน แต่จะต้องอยู่โยงดูแลแม่จนกว่าจะตายจากกันไปข้าง
.
​ทันทีที่รู้ว่ามีกฎข้อนี้อยู่ เปโดรไม่คิดจะท้าทายหรือฝ่าฝืน เขาเลือกทำสิ่งที่สุดท้ายจะกลายเป็นการแก้ปัญหาเก่าที่สร้างปัญหาใหม่ (ซึ่งเลวร้ายกว่าเดิม) นั่นคือ เขาตัดสินใจแต่งงานกับพี่สาวคนหนึ่งของติตาและย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านของครอบครัวเธอ เพื่อจะได้มีโอกาสใกล้ชิดติตามากขึ้น
.
​สิ่งที่ทำให้หนังสือเล่มนี้แตกต่างจากเรื่องเล่าของความรัก-ความลับส่วนใหญ่คือ มันเต็มไปด้วยเหตุ ‘มหัศจรรย’ อันเนื่องมาจากอารมณ์ความรู้สึกที่ติตาถ่ายทอดผ่านอาหารที่เธอเป็นคนปรุง
.
​นิยายเล่าว่าติตาเกิดและโตภายในห้องครัว ซึ่งทำให้เธอพัฒนาประสาทสัมผัสที่เกี่ยวข้องกับอาหารในแบบที่ไม่มีใครเหมือน นอกจากจะปรุงอาหารได้อร่อย ดูเหมือนว่าทุกความรู้สึกของเธอจะถูกถ่ายทอดลงไปสู่อาหาร และ ‘ส่งต่อ’ ไปยังผู้รับประทาน จนพวกเขาเหล่านั้นเกิดความรู้สึกไม่ต่างจากที่เธอรู้สึกขณะทำอาหารจานนั้นๆ
.
​อาหารของติตาทำให้คนร้องไห้ มีความสุข นึกถึงคนรักเก่า และ ‘ร้อนเร่่า’ ในระดับที่เจ้าของร่างกายไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ มันเหมือนร่างกายกลายเป็นหุ่นชักให้กับอาหารรสมือติตาอย่างไรอย่างนั้น