แวร์เธ่อร์ระทม

นวนิยายเรื่องแรกของเกอเธ่ที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วยุโรปตั้งแต่พิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี 1774  ถ่ายทอดความรักรันทดใจด้วยภาษาบรรยายที่เหมือนหลั่งไหลมาจากก้นบึ้งของจิตใจตัวละคร บางคราไพเราะประหนึ่งกวีนิพนธ์ สลับกับการวิพากษ์วิจารณ์สังคมชั้นสูงที่แก่งแย่งชิงดีชิงเด่น จอมปลอม และขาดจิตวิญญาณ

.

“...เสน่ห์อันประหลาดของหนังสือเล่มนี้อยู่ที่การค้นพบว่า ในที่สุดแล้วความทุกข์ของแวร์เธ่อร์มิใช่เป็นเพียงความทุกข์ของแวร์เธ่อร์เท่านั้น แต่เป็นความทุกข์ของมนุษยชาติที่ต้องถูกจองจำไว้ในสังคม   เมื่อมนุษย์มาอยู่รวมกัน ต่างก็สร้างสถาบันมากมายมาควบคุม กำหนด สอดส่อง ลากเส้น แจกแจงกฎเกณฑ์ต่างๆ ซึ่งร้อยรัดมนุษย์ให้อยู่ร่วมกันได้  แต่ในขณะเดียวกันกฎเกณฑ์เหล่านั้นเองได้รัดรึงลมหายใจเข้าออกของคนอย่างแวร์เธ่อร์จนสุดแสนจะทนทานได้...”