ว่ากันว่า... “แม้ชีวิตจะสูญสลาย แต่สายสัมพันธ์ยังคงอยู่”
คำถามคือ คุณอยากเก็บสายสัมพันธ์แบบใดไว้
สายสัมพันธ์ที่จากกันด้วยความเข้าใจ
หรือสายสัมพันธ์ที่แม้จะคงอยู่ตลอดไป
แต่ก็ประกอบด้วยบาดแผลซึ่งไม่เคยได้รับการเยียวยา
ร้านขายขนมญี่ปุ่นแห่งหนึ่งเปิดขายเพียงสองชั่วโมง นับตั้งแต่สี่ทุ่มถึงเที่ยงคืนเท่านั้น ย็อนฮวา ต้องรับช่วงต่อร้าน ฮวาว็อลดัง จากคุณยายผู้ล่วงลับโดยไม่อาจเลี่ยง
วินาทีที่กินไปหนึ่งคำ ปาฏิหาริย์อันน่าอัศจรรย์พลันปรากฏตรงหน้า
เซ็มเบช็อกโกแลต ตัวแทนความคิดถึงอันแสนน่าเศร้า
วางาชิรูปดอกบ๊วย คำสารภาพรักที่ไม่ทันได้พูดไป
ดังโงะชาเขียว แด่มิตรภาพที่ไม่อาจหวนคืน
โมจิสตรอว์เบอร์รี แด่วันที่อยากลืมทั้งความเศร้าเสียใจ
โยกังเกาลัดสีแดง รสชาติสู่ตัวตนที่ดีกว่าเดิม
ขนมเหล่านี้ไม่ได้มีเพียงความหอมหวาน หากแต่สะท้อนความทรงจำ ความปรารถนา และความโหยหาลึกซึ้งที่ยังหลงเหลืออยู่ ให้ร้านขนมแห่งนี้เป็นดั่งสะพานเชื่อมต่อระหว่างโลกคนเป็นและคนตาย ช่วยให้เหล่าดวงวิญญาณได้เยียวยาแผลในใจ ก่อนก้าวเดินไปสู่ปรโลกด้วยใจหมดห่วง
