ปรากฏการณ์ที่สวนทางกันอย่างนี้ มีนัยใดเป็นสิ่งสำคัญ ในนวนิยายเรื่อง "นางกลางโรม" โมราวียาได้นำเสนอเรื่องราวของเด็กสาวในครอบครัวที่ยากจน และผลของการปกครองแบบฟาสซิสต์ที่ทำให้เธอใช้ความงามของร่างกายเป็นทุนก่อนพัฒนาไปสู่อาชีพโสเภณี แน่นอน...วิธีการนำเสนอแบบนี้ย่อมหมิ่นเหม่หากมองเพียงด้านเดียว...แต่หากความจริงในด้านมืดของโลกแล้ว เด็กสาวอายุ 16 ปี ในนวนิยาย นางกลางโรม ขอวโมราวียา กับภาพจริงของโสเภณีอายุ 12-13 ปี ในประเทศไทย มันคือภาพเดียวกันในระดับความเป็นสากล เมื่ออายุได้ 9 ขวบ โมวารียาป่วยเป็นวัณโรค ต้องอาศัยการเรียนหนังสือที่บ้าน เพื่อชดเชยความเงียบเหงาในยามนั้น โมราวียาใช้เวลาส่วนใหญ่กับการอ่านหนังสือวรรณกรรม และพบว่าวรรณกรรมเป็นสิ่งที่สร้างความหลงใหลให้เขา เขาเริ่มต้นการเขียนงานของตัวเอง "แรงใฝ่ฝัน ไฟปรารถนา
และสาวสิบหกแห่งกรุงโรม" "La Romana (นางกลางโรม)" ได้สอดแทรกแนวทางแห่งชีวิต อันถูกต้องไว้ ได้ใช้ภาพจริงในด้านกามารมณ์ เพื่อเป็นสะพานทางโลกทรรศน์อันถูกต้อง เพื่อเป็นเครื่องพิสูจน์ให้เห็นความดีและความชั่ว ดังนี้แล้วเราก็ต้องเรียกนวนิยายเรื่องที่มีเนื้อหาควบคู่ไปด้วยเช่นนี้ว่าศิลปะอย่างไม่มีปัญหา และก็เป็นศิลปะที่ควรค่าแก่การส้องเสพ
