“ลองพิจารณาสิ่งนี้ดูเถิดว่า ศาสนาหนึ่งเชื่อมั่นศรัทธาในพระผู้เป็นเจ้าเพียงหนึ่งเดียวผู้ทรงมหิทธานุภาพและเชื่อในชีวิตและวิถีการดำเนินชีวิตเพียงหนึ่งเดียวเช่นกันด้วยการปฏิบัติตามพระประสงค์ของพระผู้เป็นเจ้าพระองค์นั้นตามที่ทรงแสดงผ่านศาสดาพยากรณ์ เพื่อหวังเสวยสุขอันเป็นนิรันดร์บนสรวงสวรรค์หลังจากละสังขารไปแล้ว อีกทางเลือกคือการเผชิญความทุกข์ทรมานตราบชั่วกัปชั่วกัลป์ในขุมนรก
“ตอนนี้ลองพิจารณาสิ่งนี้ดูเถิดว่า อีกหนึ่งศาสนาเชื่อว่ามีพระผู้เป็นเจ้าหลายพระองค์ด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นเหล่าทวยเทพและเทพกัญญา เชื่อในช่วงชีวิตและวิถีการดำเนินชีวิตที่หลากหลาย ศาสนารูปแบบนี้ไม่จำเป็นต้องมีแนวคิดเรื่องบาปชั่วร้ายเนื่องจากทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นปฏิกิริยาตอบโต้ต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีต ศาสนารูปแบบนี้ยังคงเชื่อว่ามี ‘สวรรค์’ หลายชั้นและ ‘นรก’ หลายขุม ซึ่งเหล่าทวยเทพอาจถูกลงทัณฑ์และเหล่าอสูรได้รับการบูชา ศาสนารูปแบบนี้มองว่าจักรวาลแบ่งเป็นหลายชั้นและมีสิ่งมีชีวิตรูปแบบต่างๆ พำนักอาศัยอยู่ และยังเชื่อว่ากาลเวลาหมุนเวียนเป็นวัฏจักร อันเนื่องด้วยเหตุการณ์ต่างๆ เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า...”
ข้อความข้างบนคือบางส่วนของบทเกริ่นนำในบทนำของหนังสือเล่มนี้
แล้วทีนี้ลองพิจารณาหนังสือเล่มนี้ที่แปลมาจากหนังสือชื่อ Indian Mythology: Tales, Symbols, and Rituals from the Heart of the Subcontinent เขียนโดยนักเขียนที่มีชื่อเสียงของอินเดียนามว่า เทวทัตต์ ปัตตะไนก์ (Devdutt Pattanaik) ซึ่งได้ศึกษาตำนานคลาสสิกเทวปกรณัมอินเดียทั้งหมด 112 เรื่องด้วยกันผ่านกรอบมุมมองกระบวนทัศน์ต่างๆ ที่ช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจจุดประสงค์หรือเจตนามุ่งหมายที่คนอินเดียในยุคโบราณต้องการสื่อบอกเล่า นอกจากนี้ผู้เขียนยังได้วิเคราะห์อธิบายความหมายและนัยสำคัญที่เป็นเหตุเป็นผลอันซุกซ่อนอยู่ในเรื่องเล่า สัญลักษณ์ และพิธีกรรมต่างๆ ช่วยให้เรามองศาสนาพราหมณ์–ฮินดูในแง่มุมใหม่ที่มิได้มุ่งเน้นเฉพาะศรัทธาปสาทะแต่เพียงอย่างเดียว
และนี่คือหนังสือที่เป็นองค์ความรู้ในด้านปรัชญา ศาสนา และการศึกษาเทวปกรณัมอินเดียให้แก่ผู้สนใจ
