ประวัติศาสตร์ที่เราสวย

ความสวย ไม่ใช่แค่เรื่องปัจเจกบุคคล แต่เชื่อมโยงกับบริบททางสังคมอย่างแยกจากกันไม่ออก

ความงาม ไม่ใช่เพียงการแต่งหน้า แต่ครอบคลุมถึงการดูแลรักษาทั่วเรือนร่าง

"ประวัติศาสตร์ที่เราสวย" จะเปิดเผยเรื่องราวใหม่ๆ ของมาตรฐานความงามในสังคมไทยที่เปลี่ยนแปลงไปในแต่ละช่วงเวลา อันเป็นผลจากการพัฒนาองค์ความรู้เกี่ยวกับเครื่องสำอางต่างยุคต่างสมัย

ไม่ว่าจะเป็นจากฟันดำสู่ฟันขาว จากใช้ขี้ผึ้งบำรุงผิวปากสู่การทาลิปสติก จากใช้มะกรูดบำรุงเส้นผมสู่แชมพูที่ต้องมีติดไว้ทุกบ้าน ฯลฯ เหล่านี้สะท้อนพัฒนาการของความงามที่เปลี่ยนไป จนมาสู่ยุควิทยาศาสตร์ “เวชสำอาง” ที่ความงามพัฒนาถึงขั้นในระดับเซลล์ผิวหนัง เพื่อแสวงหา “ความสวยแบบยั่งยืน”

1 บทนำ

2 ความลับนางฟ้า นางสวรรค์: ผิวเหลืองด้วยสมุนไพร ความงามแบบไทยในยุคจารีต

ลางนางอาบน้ำท่า ทาขมิ้นเหลืองพึงชม: ความเชื่อเรื่องความงามสมัยอยุธยา

ว่าด้วยขมิ้นและยางไม้: ความเชื่อเรื่องความงามสมัยต้นรัตนโกสินทร์

3 การศึกษาแพทย์ปรุงยาสู่การพัฒนาความรู้เกี่ยวกับเครื่องสำอางในไทยก่อนยุคพัฒนา

ผู้ที่จะออกไปมีอาชีพเป็นแพทย์นั้น จะปรุงยาขายด้วยไม่ได้: ก่อกำเนิดแพทย์ปรุงยา

นักปรุงยาจำเป็นจะต้องรู้ภาษาละตินให้ดี เพราะภาษาละตินเป็นภาษาสากล: องค์ความรู้ในการเรียนแพทย์ปรุงยา

การเรียนเภสัชกรรมแบบกาเลน พ.ศ. 2465-2479

สตรีน้ำเค็ม: การเข้ามาของเครื่องสำอางในสังคมสยาม

องค์ความรู้การเรียนแพทย์ปรุงยา พ.ศ. 2467-2474

การเข้ามาของเครื่องสำอาง พ.ศ. 2460-2480

ตั้ว ลพานุกรม ในบทบาทของผู้ผลักดันวงการเภสัชกรรมไทย

สวยไปถึงไหน ได้รับความชมเชยถึงนั่น: การเข้ามาของเครื่องสำอางต่างประเทศและการสวมทับภาพลักษณ์ความเป็นต่างประเทศในเครื่องสำอางไทย

4 การพัฒนากับยุควิทยาศาสตร์เครื่องสำอาง

องค์ความรู้ทางด้านเภสัชศาสตร์

เมื่อความงามเป็นภัย: องค์ความรู้เกี่ยวกับเครื่องสำอางและการใช้เครื่องสำอางในสังคมไทย

วิทยาศาสตร์เครื่องสำอางในคณะเภสัชศาสตร์ พ.ศ. 2529-2543

สวยในระดับเซลล์ผิวหนัง: เวชสำอางในสถาบันการศึกษาของไทย พ.ศ. 2543-2567

5 บทสรุป