เมื่อเกียรติยศถูกพรากไป วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่จำต้องถอนตัวจากสมรภูมิ และแล้ว โทสะของอคิลลีสก็สั่นสะเทือนไปทั่วกรุงทรอย
ท่ามกลางโล่ปะทะกับโล่ และหอกปะทะกับหอกในสมรภูมิอันดุเดือด เสียงย่ำเท้าของไพร่พลจำนวนมหาศาล ฝุ่นลอยคละคลุ้งขึ้นไปถึงสรวงสวรรค์ เสียงคร่ำครวญยามใกล้สิ้นลมของผู้ถูกสังหารและเสียงร้องตะโกนประกาศชัยชนะของผู้สังหาร ผืนดินแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงเพราะโลหิต และความตายอันดำมืดทาบทับลงบนดวงตาของเหล่านักรบคนแล้วคนเล่า...
นี่คือมหากาพย์แห่งเกียรติยศศักดิ์ศรี ความสูญเสีย และความโกรธเกรี้ยว เรื่องเล่าอันยิ่งใหญ่นี้ยังคงกึกก้องมาจนถึงปัจจุบัน เพราะท้ายที่สุด สนามรบที่แท้จริงมิได้อยู่เพียงหน้ากำแพงทรอย แต่อยู่ในหัวใจของมนุษย์ทุกคน
