อวัยวะพักร้อนชั่วโมงผ่าตัด

“ที่กำลังหายใจเป็นปกตินี้ ใช่เรามีชีวิตอยู่หรือไม่ หรือไม่ใช่ชีวิตผมและไม่ใช่ชีวิตคุณ” 

เราจะอยู่ในนรกลมหายใจไปจนถึงวันตายใช่ไหม แล้วมันอีกนานเท่าไหร่

“คุณหารีโมตเจอหรือยัง เพื่อจะกดปุ่มปิดสวิตซ์ ลมหายใจโง่ๆ ยังหาไม่เจอใช่ไหม หรือเป็นเพราะผม” 

เราลองขอร้องไวรัสร้ายทำลายทางเดินหายใจเสียดีไหม

“ไม่ต้องเป็นห่วง บางสิ่งที่สูญสลายจะซ่อมแซม ตัวมันเอง เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างที่ยึดเกี่ยวแตกสลายจนไม่เหลือซาก” 

ถุย เราว่าก้อนหัวใจของเราพูดลืมความเป็นมนุษย์เกินไปแล้ว เอาเถอะ! ทำงานเต้นไม่หยุดตลอดชีวิตก็  คงเพี้ยนแบบนี้

---บางส่วนจากเรื่อง ดักฟังอวัยวะภายใน

 

ฉันหัวเราะเพราะเข้าใจว่าถึงจุดหนึ่งคนเราจะร้องไห้เพราะเรื่องที่กำลังหัวเราะอยู่ตอนนี้ ฉันใช้เวลา ทำแผ่นพับร่างกายเธอมานานเท่าไหร่แล้ว ฉันมันโง่ อายุมากขึ้นยิ่งโง่มากขึ้น ที่ร้ายกว่านั้นคือความคาดหวังอย่างน่ากลัว 

---บางส่วนจากเรื่อง ฉันทำแผ่นพับร่างกายเธอ