ในนวนิยายเรื่อง "โลกีชน" สไตน์เบ็คให้ "ปีลอง" เปนตัวดำเนินเรื่อง ผู้มีชีวิตแบบหัวหก ก้นขวิด สำมะเลเทเมา หนักไม่เอา-เบาไม่สู้ นอนกลางดิน กินกลางทราย ไม่ต้องมีชีวิตหรูหราไม่ยึดติดสถานภาพทางสังคม แต่เขา รักและหวงแหน "อิสรภาพเสรีภาพ" ของตนอย่างที่สุด และวางให้ "แดนนี่" เปนจุดศูนย์รวมของผองเพื่อน จีซัส มาเรีย,ปาโบ้ล ซานเชส,โจเบิ้ม ปอร์ตากี, ฯลฯ บรรดาผองเพื่อนซึ่งล้วยแล้วแต่เปนประเภทไม่เหลือเงินติดกระเป๋าแม้แต่สตางค์แดงเดียว มีชีวิตหัวหก ก้นขวิด สำมะเลเทเมา เถลไถลไปโน่น ไปนี่แล้วแต่ใจปรารถนาไปวันๆ หากแต่ทุกคนสามารถเกาะกลุ่ม มีชีวิตร่วมทุกข์ - ร่วมสุขกันได้ด้วย "มิตรภาพ" และ "ความรักอันบริสุทธิ์"
