“เธอหยิบปริซึมนั้นขึ้นมาอย่างระมัดระวังแล้วยื่นไปที่ผนังสีขาว
ปล่อยให้แสงแดดทะลุผ่าน แสงสีงดงามแตกกระเจิงไปทั่ว
แสงซึ่งมีความยาวคลื่นทั้งสั้นและยาวกระจายตัวอยู่บนกำแพง
แถบสีเหล่านั้นเรียงต่อกันกลับกลายเป็นสายรุ้งสลัวดูละมุนตา
...ฉันอยากเป็นคนที่ส่องแสงให้กับใครสักคนหนึ่ง”
แด่มนุษย์ทั้งหลายที่ยังมีลมหายใจ เพื่อรอวันสาดแสงงดงามหลากสีให้ใครสักคน
เรื่องราวของชายหญิงสี่คนที่มีอะไรบางอย่างส่องแสง “หัวใจ”
ให้ฟุ้งกระจายเป็นสีสันหลากหลาย ผ่านการพบและพราก
เยจินกับโดวอน หนุ่มสาวออฟฟิศสองคนที่บังเอิญพบกัน
เพราะต่างหลบหลีกโลกวุ่นวายในระหว่างจิบกาแฟถ้วยโปรด
ซึ่งทั้งคู่ต่างขีด “ระยะกำลังดี” ให้ตัวเอง
โฮ-กเยกับแจอิน ชายหนุ่มผู้ไม่ชอบขนมปัง
แต่หลงใหลกลิ่นแห่งความเข้าใจในร้านขนมปังเล็กจิ๋วของหญิงสาว