นวนิยายบัดสีบัดเถลิงอันสง่างามของคาวาบาตะ
มันเป็นวรรณกรรมอิโรติคระดับมาสเตอร์พีซ มันจะคงกระพันชาตรีอยู่นานตราบเท่าที่มนุษย์เรายังต้องเสพสังวาสกันอยู่ มันจับอสูรร้ายน่าพรั่นโขยงหนึ่งล่ามโซ่และลากจูงกึงกังเข้ามาเบื้องหน้าเราเพื่อให้เราเพ่งพินิจในระยะใหล้
- ตนแรกสุดคือดำฤษณาอันรุ่มร้อน
- ตนที่สองคือภาวะใกล้ตายของมนุษย์ซึ่งเราทุกคนเลี่ยงไม่พ้น
- อีกตนหนึ่งคือความด้านชาของมโนธรรมอันเนื่องจากการประพฤติปฏิบัติไปตามกรอบของขนบธรรมเนียมและประเพณี
- ตนอื่น ๆ แสยะแยกเขี้ยวอยู่ในความมืดมัวสลัวลาง
มันเป็นดาวที่แปลกประหลาดที่สุดดวงหนึ่งในฟากฟ้าแห่งวรรณกรรม มันมีกำลังส่องสว่างทัดเทียมกับ “ชู้รักเลดี้แชทเทอเรย์” ของดี.เอช.ลอว์เรนซ์ และ “โลลิต้า” ของวลาดีมีร์ นาโบคอฟ
ด้วยอาการใสซื่อไร้จริต มันเรืองรัศมีเยือกเย็น พื้นผิวของมันนั้นเป็นน้ำแข็งหนาแปดหมื่นสี่พันโยชน์ ใต้พื้นน้ำแข็งนั้นคือภูเขาไฟมหายักษ์ที่ถะถั่งหลั่งรินเอาลาวามหาศาลออกมาไม่รู้สิ้น
ด้วยเหตุผลเหล่านี้นี่เองที่สำนวนแปลสำนวนนี้จึงจำเป็นที่จะต้องถูกนำเสนออย่างไร้ปากเสียงและอย่างเจียมตนเป็นที่สุด
แดนอรัญ แสงทอง
