A Life on Our Planet ก่อนมิอาจหวนกลับ

“ทศวรรษ 1950 เป็นเวลาแห่งการมองโลกในแง่ดีเอามากๆ สงครามโลกครั้งที่สองซึ่งทำให้ยุโรปพังพินาศไปนั้นเริ่มจะเลือนหายไปจากความทรงจำ โลกทั้งโลกต้องการเดินหน้าต่อ นวัตกรรมทางเทคโนโลยีกำลังเพื่องฟู ทำให้ชีวิตของเราง่ายขึ้น ให้ประสบการณ์ใหม่แก่เรา จนรู้สึกราวกับว่าไม่มีสิ่งใดจะมาจำกัดความก้าวหน้าของเราได้ อนาคตต้องน่า ตื่นเต้นและนำทุกอย่างที่เราเคยใฝ่ฝันมาให้ แล้วผมผู้ซึ่งเดินทางรอบโลกด้วยภารกิจสำรวจธรรมชาติเป็นใครกัน จึงจะไม่เห็นด้วย กับสิ่งนี้
“นั่นเป็นช่วงก่อนที่จะมีใครตระหนักว่ามันมีปัญหาอยู่”

งานเขียนของเดวิด แอทเทนเบอเรอห์ ในวัย 94
นักทำสารคดีที่คนทั้งโลกรู้จัก เล่าถึงโลกใบนี้ ผ่านประสบการณ์ 90 กว่าปีของเค้า

ในย่อหน้าด้านบน เดวิดกำลังไล่เรียงโลกจากยุคก่อกำเนิดชีวิต ผ่านการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ มาจนถึงยุคที่มนุษย์ถือกำเนิด บังเอิญเลี้ยงสัตว์ ทำการเกษตร ก่อร่างสังคม มาจนถึงวันที่ตัวเค้าได้เข้ามาอยู่ในโลกใบนี้ หลงใหลในชีวิตและธรรมชาติ

เริ่มทำงานติดตามทีมเข้าไปทำข้อมูลในป่า แล้วได้กลายมาเป็นคนอยู่หน้ากล้อง ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ถูกลืมไปแล้ว ซึ่งใครๆต่างเชื่อว่ามนุษยชาติกำลังมุ่งสู่หนทางเจิดจ้าและโลกที่เป็นไปได้ทุกอย่าง

แล้วเราก็เดินทางมาถึงวันนี้ ซึ่งเป็นชื่อของหนังสือในเวอร์ชั่นภาษาไทย คือก่อนมิอาจหวนกลับ

หนังสือเล่มนี้ไม่ได้พูดเรื่องการรักษาสิ่งแวดล้อม แต่เป็นบันทึกของชีวิตมนุษย์คนนึง และธรรมชาติอันมิอาจหลีกเลี่ยง เดินทางตามคุณเดวิดไปในประสบการณ์ต่างๆ
เดวิดแสดงภาพของโลกที่งดงามได้เก่งมากๆ เรื่องราวที่เค้าเคยผ่านพบเป็นเรื่องลึกซึ้งและยิ่งใหญ่เข้าไปในตัวเรา

และเมื่อเล่าเรื่องงดงามได้เก่ง ก็จะเหมือนเวลาเราดูหนังหรืออ่านหนังสือที่ทำให้เรารักตัวละครมากๆ ถ้าตอนจบเศร้า มันจะเศร้ากว่าเดิม
ต่างกันนิดนึงก็คือ ตอนจบของหนังสือเล่มนี้ เป็นแบบคลิเช่หน่อยๆ คือ เราเป็นคนเขียน