วันนี้ฉันตัดสินใจจะให้เวลากับตัวเอง (Giving Myself Time)

เฝ้ามองคนอื่นเค้าวิ่งกัน
ฉันจะเดินช้า ๆ แล้วค่อย ๆ เติบโต

เหมือนเมล็ดอะโวคาโดที่ถูกทิ้งไว้ แล้วจู่ ๆ ก็แตกต้นอ่อน
เหมือนใบไม้ช่วงเปลี่ยนฤดูที่ยังเปลี่ยนสีไม่หมดต้น

บางครั้งสิ่งที่จำเป็นที่สุดทั้งต่อต้นไม้และคนเรา
ก็คือ...เวลา

เพราะเรายังต้องเดินต่อไปอีกนานแสนนาน
ไม่ต้องเร่งรีบ ไม่ต้องแข่งกับใคร
แต่ค่อย ๆ ก้าวย่างและเติบโตตามจังหวะของตัวเอง

รวมเรื่องธรรมดา ๆ ที่อ่านแล้วใจอุ่น
จาก Book of the Year แห่งปี 2020
ที่ได้รับคะแนนโหวตจากผู้อ่านมากที่สุด