จดหมายที่ เอวาน แฮนเซน เขียนถึงตัวเองตามคำแนะนำของนักบำบัดได้ชักนำให้เขากลายเป็นที่รู้จักของทุกคนในโรงเรียน แรงปรารถนาที่จะเป็นส่วนหนึ่ง หลุดพ้นจากความรู้สึกโดดเดี่ยว เหมือนอยู่ตัวคนเดียวในโลกผลักดันให้เอวานเริ่มถลำลึกเข้าสู่วังวนแห่งคำโป้ปดและสถานะที่คนรอบข้างอุปโลกน์ให้ ซึ่งไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงของเขา
นี่เป็นเรื่องราวการเติบโตผ่านวัยหัวเลี้ยวหัวต่อที่พูดถึงการเยียวยาบาดแผลทางใจและการดิ้นรนเพื่อเป็นส่วนหนึ่ง ในยุคสมัยแห่งเทคโนโลยีที่ช่วยเชื่อมโยงผู้คนถึงกัน แต่กลับไม่อาจเติมเต็มความรู้สึกโดดเดี่ยว แปลกแยก
