ปีที่ฉันอายุครบสิบสอง ฉันหัดโกหก ฉันไม่ได้หมายถึงการโกหกเรื่องเล็กๆน้อยๆอย่างที่เด็กๆพูดกัน แต่หมายถึงการโกหกจริงๆที่เกิดจากความกลัวจริงๆ
ทิ้งสิ่งที่ฉันพูดและทำฉุดฉันออกจากชีวิตที่รู้จักมาตลอด แล้วโยนฉันเข้าสู่ชีวิตใหม่
ในฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ.1943 นั้นเอง ชีวิตอันราบเรียบของฉันเริ่มปั่นป่วน ไม่เพียงเพราะสงครามที่ดึงคนทั้งโลกให้ลุกฮือขึ้นมาสู้กัน แต่ยังเป็นเพราะเด็กหญิงใจหยาบช้า ผู้มายังเนินเขาของเราและเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งทุกอย่างไป
…
และยังมีอะไรมากกว่านั้น
ปีที่ฉันอายุครบสอบสองปี ฉันเรียนรู้ว่าสิ่งที่ฉันพูดและสิ่งที่ฉันทำล้วนสำคัญ ซึ่งบางครั้งก็สำคัญมากเสียจนฉันไม่แน่ใจว่าตัวเองต้องการภาระอันหนักอึ้งเช่นนั้นหรือ
แต่ฉันก็รับมันไว้อยู่ดี และแบกไว้อย่างดีที่สุดเท่าที่จะทำได้
