การสลายไปของความคิดผ่านคำสอนของ 12 คุรุทางจิตวิญญาณ
โตมร ศุขปรีชา และ นิ้วกลม
เขียนถึง
จวงจื่อ / เอ็กค์ฮาร์ท โทลเล / ติช นัท ฮันห์ / เขมานันทะ / ริค แฮนสัน / นักบุญฟรานซิส แห่งอัสซีซี / จิททุ กฤษณมูรติ / เดวิท โบห์ม / เพม่า โชดรัน / เฮอร์มานน์ เฮสเส / โอโช / ชิโยโนะ
ในหนึ่งชีวิต เราจะต้องผ่านการพังทลายของปราสาทที่สร้างมากับมือกี่หลังกัน จึงจะละทิ้งสิ่งที่แบกหามสะสมมาตลอดชีวิต สำหรับการเติบโตทางจิตวิญญาณ, ทุกครั้งที่เกิดการพังทลาย นั่นคือข่าวดี —นิ้วกลม
แน่ล่ะ, ย่อมมีความเจ็บปวดของดอกไม้ซ่อนอยู่ในความผูกพันอันเล็กจ้อยบอบบางจนเกือบมองไม่เห็นนั้น ดอกไม้ที่จะปลิดกลีบจางหายไปในกาลเวลาและความทรงจำอันคลุมเครือในที่สุด ทว่าความเจ็บปวดนั้นเทียบไม่ได้เลยกับความมหัศจรรย์แห่งความรัก ที่ดอกไม้ได้พบเผชิญ แม้เพียงในเสี้ยวหนึ่งของชีวิต —โตมร ศุขปรีชา
