ปีที่หายไปของฆวน ซัลบัตเตียร่า

ฆวน ซัลบัตเตียร่า พูดไม่ได้ตั้งแต่อายุเก้าขวบ ทางเดียวที่เขาใช้สื่อสารกับโลกภายนอกคือการวาดภาพ เขาเริ่มวาดภาพทุกอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวัน ไม่ต่างจากการเขียนไดอารี่ และในวันที่ซัลบัตเตียร่าจากโลกนี้ไป เขาทิ้งภาพเขียนยาวกว่าสี่กิโลเมตร เป็นมรดกให้ลูกชายทั้งสองคน…

ทั้งคู่ตัดสินใจสำรวจม้วนภาพวาดหลายสิบม้วน ที่บันทึกเรื่องราวกว่าหกสิบปีในชีวิตของพ่อ กระทั่งพบว่ามีม้วนหนึ่งหายไป

มิกูเอล น้องชายคนเล็ก ตัดสินใจออกตามหาม้วนภาพนั้น ยิ่งเขาลงลึกเท่าไหร่ ก็ได้เรียนรู้และรู้จักตัวตนของพ่อมากขึ้นเท่านั้น …

'ปีที่หายไปของฆวน ซัลบัตเตียร่า' นวนิยายขนาดสั้นสัญชาติอาร์เจนตินาสามารถตรึงผู้อ่านได้ตั้งแต่หน้าแรกจนถึงหน้าสุดท้าย เปโดร ไมราลเล่าเรื่องได้อย่างละมุนและสอดแทรกวิถีชีวิต ประวัติศาสตร์ และการรับมือกับยุคสมัยที่เปลี่ยนผ่านในอาร์เจนตินาได้อย่างกลมกลืน เป็นเรื่องราวที่เรียบง่าย ทว่าแฝงไปด้วยความอบอุ่นในหัวใจ การันตีด้วยรางวัลThe New Republic Best Books of 2013, World Literature Today Best Books of 2013, 10 Best Books Shorter than 150 Pages of 2013 (โดยพับลิชเชอร์ วีคลี่) และนอกจากนี้ ไมราลยังเป็นหนึ่งในนักเขียนโครงการ Bogota 39 ซึ่งเป็นการคัดเลือกนักเขียนละตินอเมริกันร่วมสมัย ที่มีผลงานยอดเยี่ยมที่สุด

"นวนิยายที่เต็มไปด้วยปริศนาเล่มนี้ทำให้เรามีความสุขจากวิธีการบรรยายที่ไม่ฟุ่มเฟือย"
- Publishers Weekly

"เปโดร ไมราล ไม่ใช่นักเขียนอาร์เจนตินาจำนวนพวกอาจารย์วรรณคดีสูงวัยในวิทยาลัย"
- The Los Angeles Times

"มหึมา (และเมื่อเปรียบกับขนาดของหนังสือ ถือว่าทำได้มากกว่า) นวนิยายเล่มนี้มีฉากหลังในชนบท...เรื่องราวของครอบครัวริมฝั่งแม่น้ำอุรุกวัย ที่แทรกด้วยเรื่องชวนหัวในตลาดศิลปะระดับนานาชาติ"
- Bookslut