หนังสือเล่มนี้เป็นการถ่ายทอดภูมิปัญญาของมหาปราชญ์อันยิ่งใหญ่ของจีน ซึ่งได้ถูกหลอมรวมผ่าน ดิน น้ำ ลม ไฟ กลายเป็นหนึ่งเดียวในถ้วยชา เพื่อให้ผู้อ่านได้เสพทั้งปัญญาไปพร้อมกับได้รับศานติภายใน
เมื่อเริ่มรินชาลงถ้วย หาใช่ถ้วยที่รองรับชา หากเป็นความว่างของถ้วยนั้นต่างหาก ที่รองรับน้ำชาไว้ ดังศาสตราจารย์ที่แวะมาขอเรียนวิชาเซนกับอาจารย์น่ำอิ่น เมื่ออาจารย์รินน้ำชาให้เขาจนล้นถ้วย เขาได้แต่แปลกใจและหงุดหงิดว่า ทำไมอาจารย์ถึงได้รินน้ำจนล้นถ้วยเช่นนั้น อาจารย์จึงกล่าวว่า "ท่านก็เหมือนชาในถ้วย เมื่อล้นเสียแล้ว ไฉนเลยข้าจะใส่อะไรลงไปในถ้วยได้อีก" ปราศจากความว่าง เราย่อมไม่สามารถใช้ประโยชน์จากถ้วยชา เซนจึงสอนให้มนุษย์เป็นดังถ้วยชาที่ว่างเปล่า พร้อมรับและเรียนรู้สิ่งใหม่ หรือหากมองให้ลึก คือกลับไปสู่จิตเดิมแท้ จิตที่ปราศจากการปรุงแต่ง
