“มันเป็นบ้านที่ปราศจากความเมตตา ไม่หมายให้ใครเข้าพักตั้งแต่เริ่มต้น ไม่ใช่ที่ที่เหมาะกับมนุษย์ ความรัก หรือความหวัง...บ้านฮิลล์เฮาส์จะเป็นเช่นนั้นจนกว่าจะถูกทำลาย”
The Haunting of Hill House เป็นงานชิ้นสำคัญของเชอร์ลีย์ แจ็กสัน ผู้เขียน ‘บนดวงจันทร์ที่ไม่มีใครเป็นเจ้าของ’ ต้นแบบของนักเขียนแนวลึกลับสยองขวัญชื่อดังมากมายในปัจจุบัน (สองคนในจำนวนนั้นคือ สตีเวน คิง และนีล เกแมน)
หนังสือเล่าเรื่องของคนแปลกหน้าสี่คนที่มารวมตัวกันโดยที่ได้นัดหมาย ณ บ้านเก่าแก่หลังหนึ่งซึ่งมีตำนานเล่าขานว่ามีวิญญาณร้ายสิงสู่ เป้าหมายเพื่อพิสูจน์ว่า วิญญาณที่ว่าร้ายๆนั้น ที่สุดแล้วมีจริงหรือไม่
.
ไม่มีอะไร ‘ปกติ’ ในนิยายเรื่องนี้ ไม่ว่าตัวละครมนุษย์ หรือบ้านฮิลล์เฮาส์ ซึ่งผู้เขียนใส่ชีวิตให้กับมันจนมีบทบาทสำคัญต่อเรื่องเทียบเท่าตัวละครมนุษย์ กว่าสองร้อยหน้าคือการล่อหลอก คลึงเคล้น และบดขยี้สติของผู้อ่าน จนเราแทบจะเป็นบ้าไปพร้อมๆกับตัวละคร
สองประโยคที่น่าจะจำกัดความสาระสำคัญของนิยายเรื่องนี้ได้ดีที่สุดคือ “การเรียนรู้ว่าเรากลัวอะไร คือการทำความรู้จักว่าแท้จริงแล้วเราเป็นคนอย่างไร” และ “ที่สุดแล้วเราก็แค่กลัวการมองเห็นตัวเอง มองเห็นตัวเองอย่างแจ่มชัด ในสภาพที่ไร้สิ่งอำพรางปกป้อง”
