JULY การกลับมาของดวงตาดาวฤกษ์
ระยะเวลาเปิด pre-order – 15 ตุลาคม 2564
จัดส่งสินค้า 20 ตุลาคม 2564
สำหรับลูกค้าที่ pre-order จะได้รับที่คั่นหนังสือ JULY การกลับมาของดวงตาดาวฤกษ์ทั้ง 2 แบบ
- ผู้เขียน: ตินกานต์ x จรณ์ ยวนเจริญ
- สำนักพิมพ์: P.S.
- จำนวนหน้า: 192 หน้า ปกอ่อน
- พิมพ์ครั้งที่ 1 ตุลาคม 2564
- ISBN: 9786168166376
“JULY การกลับมาของดวงตาดาวฤกษ์” รวมเรื่องสั้นจาก ตินกานต์ และ จรณ์ ยวนเจริญ สองนักเขียนที่มีสไตล์ทางภาษาแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เล่าถึงชีวิตของผู้คนในกรงขังซ้อนกรงขังในภาวะของการรักษาระยะห่างทางสัมคม กรงใหญ่ที่อยู่ร่วมกันเป็นฉากหลังของประเทศโลกที่สามซึ่งกำลังทอดทิ้งคนตัวเล็กตัวน้อย ส่วนกรงเล็กคับแคบซึ่งขังเดี่ยวคนกลุ่มนั้นไว้คือความบัดซบต่างที่มาของชีวิต ความเจ็บป่วยของคนเป็นแม่ ทางที่ไม่มีให้เลือกของคนเป็นลูก รักข้างเดียวไม่สมหวัง รอยแผลเป็นของความทรงจำที่บีบรัดใจจนเจ็บแสบ ความฝันของคนหนุ่มสาวซึ่งถูกพราก ความคับแค้นยิ่งกัดกินเมื่ออิสรภาพในเขตแดนอื่นปรากฏ การมองดูผู้คนโบยบินอย่างอิสระตอกย้ำถึงโซ่ตรวนที่ยึดเราให้ติดแหง่กอยู่กับที่ เงื้อมมือของการกักขังส่งเสียงกระซิบว่าสุดท้ายแล้วมึงจะถูกปล่อยให้ตายเน่าหนอนอยู่ในชีวิตเฮงซวยในประเทศเฮงซวย โดดเดี่ยว สิ้นหวัง ไม่มีใครเหลียวแล
ความเจ็บปวดจะบรรเทา หากเรายอมลบลืม หรือแสร้งทำเป็นลบลืม
………….
ธรรมชาติอันอ่อนไหวของคนเป็นตัวอันตรายเป็นสิ่งบกพร่อง และบางคนมีมากจนล้น คุณใช้เวลาเกินครึ่งหนึ่งของชีวิตเพื่ออยู่โดยไม่หวัง หรือหวังให้น้อยที่สุด ซึ่งก็ดูจะเข้ากับสภาพแวดล้อมของประเทศโลกที่สาม เพราะหวังจึงอ่อนแอ เพราะหวังจึงหลงรัก เพราะหวังจึงเจ็บปวด คุณเจ็บปวดเพราะคุณเป็นคนมากเกินไป คุณแค่หวังว่าหัวใจจะแข็งทื่ออย่างพลาสติก แต่เพราะสุดท้ายแล้วคุณก็ยังแอบหวัง มันจึงยังนุ่มนิ่ม ยวบอ่อน
………….
เราไม่รู้หรอกว่าความสมหวังจะมาปรากฏตัวที่หน้าบ้านวันไหน อาจเป็นวันถัดมาหลังจากที่เราถอดใจ ไปเสียแล้ว ปิดตายประตูเสียแล้ว ละทิ้งการรอคอยไปเสียแล้วคงน่าเสียดายถ้าเป็นเช่นนั้น เพราะนั่นหมายถึงอีกนิดเดียว อาจแค่อีกนิดเดียว
………….
จวบจนวันหนึ่งจึงยอมรับว่า บางเรื่องต่อให้รักษาความหวังไว้ในทุกลมหายใจ ก็ไม่ได้หมายความว่าจะสมหวังและบางความรัก ต่อให้รักแทบตาย ก็อาจเป็นได้เพียงความลับของจักรวาล
………….
หลายครั้งผมรู้สึกโกรธมากกว่าเศร้า โกรธเกลียดทุกสิ่งทุกอย่างซึ่งสุดท้ายวนมาจบที่ตัวเอง
………….
คำโกหกคือสัตว์ร้าย จงระวังสัญชาตญาณของมัน เราอาจคิดว่ารู้เท่าทันดีแล้ว ควบคุมได้แล้ว แต่เปล่า สัตว์ร้ายไม่มีวันเชื่อง อย่างมากก็แสร้งให้ตายใจว่ามันเชื่อง บางคำโกหกไม่จบในครั้งเดียว มันวางไข่ออกลูกหลาน คำโกหกดำเนินต่อไปเป็นคำโกหกอื่นๆ สัตว์ร้ายขยายสืบพันธุ์ และก็มักจะเป็นวันธรรมดาที่สุดวันหนึ่ง ความลับถูกเปิดโปง คำโกหกแว้งกัด เขี้ยวคมจนต้องยอมสารภาพ อาจไม่มีใครตายหรอก แต่พิษของมันจะซึมเข้าเส้นเลือดของคนที่ถูกโกหก พวกคนหน้าโง่ยึดมั่นถือมั่นนิรันดร ถูกหลอนให้ระแวง ซ้ำเกิดเป็นบาดแผลของความสำนึกผิดภายในคนโกหกที่ยังพอมีหัวใจ
………….
ระหว่างเรายังมีสักเสี้ยวสัมพันธ์เกี่ยวพันกันอยู่หรือไม่ หรือแค่คนในอดีตที่มีจุดตัดแสนสั้น แล้วห่างกันไปจนกลายเป็นคนแปลกหน้าถาวร
………….
‘ไปด้วยกันไม่ได้’ เธอบอกแม่ไปเท่านี้ บอกในวันที่แม่ยังหลงเหลือสติสมประดี ในวันที่แม่ยังพอมีแรงยกมือขึ้นลูบหัวและเช็ดน้ำตาให้ลูกสาว เธอคร่ำครวญชั่วไม่กี่นาทีบนตักแม่ แล้วตัดรักแรกและรักเดียวออกจากชีวิต
เขาจากไปนานแล้ว ลืมราวเขาไม่เคยมีตัวตนอยู่บนโลกไม่คิดถึง ไม่ถวิลหา ความปรารถนาระเหิดไปพร้อมความหวังที่หยิบยืมมาจากแววตาโชติช่วง
………….



















