ทำลาย, เธอกล่าว

นี่คือรวมเรื่องสั้นชุดหนึ่งที่เขียนโดยนักเขียนหญิง เพื่อเฉลิมฉลองความเป็นหญิง แม้ด้านกลับกันคือการกีดกันผู้หญิงแต่ผู้หญิงเหล่านี้ก็มารวมกัน (ภายใต้บรรรณธิการเพศชาย -น่าละอายเป็นสองเท่า) ไม่ใช่เพราะพวกเธอเป็นผู้หญิงแต่เพราะพวกเธอเขียน 

พวกเธอเขียนไม่เหมือนกันแต่พวกเธอเขียนด้วยพลังที่คล้ายคลึงกัน ภาษาที่คล้ายคลึงกัน อารมณ์ซึ่งคล้ายคลึงกัน พวกเธอไม่เหมือนกันเองแต่พวกเธอเหมือนกันมากกว่าเหมือนพวกเขาหรือพวกมัน ... เมื่อพวกเธอรวมกัน, พวกเธอเล่า 

 

ถ้าการเขียนของพวกผู้ชาย พวกเขา หรือพวกมันมีไว้เพื่อสร้างอะไรสักอย่าง บางทีการเขียนของพวกเธอก็มีไว้ทำลาย

 

ในรวมเรื่องสั้นเล่มนี้คุณจะได้พบผู้หญิงคนที่ฆ่าผัว คนที่ติดทีวี โสเภณีผุพังไปด้วยโรค คนที่จะไปสัก ไปงานศพ หรือไปปฏิวัติ หญิงสาวคนเรียนที่จะรู้รัก เรียนรู้ที่จะไม่รัก ไม่สนใจในความรักในการมีชีวิต หรือในการที่จะตาย