คำถามว่า “เราคือใคร ?” ดูจะเป็นคำถามเชิงปรัชญาที่ตอบยากเป็นอันดับต้นๆ โดยเฉพาะเมื่อ “เรา” ในที่นี้หมายถึงตัวตนรวมหมู่ มิใช่เพียงตัวตนเชิงปัจเจก ส่วนใหญ่แล้วเรารับเอาตัวตนรวมหมู่มาเป็นองค์ประกอบตัวตนของเราโดยแทบไม่รู้ตัว
การสร้างอัตลักษณ์ต้องสร้างคุณสมบัติเด่นของสังคม หรือกลุ่มชนควบคู่กับการระบุคุณสมบัติที่แตกต่างหรือตรงข้าม การสร้างความเป็นอื่นจึงไม่ได้เกิดขึ้นภายหลังจากเกิดอัตลักษณ์ แต่เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการสร้างตัวตนหนึ่งๆ เกิดขึ้นในกระบวนการเดียวกัน ในหลายกรณีการสร้างอัตลักษณ์เกิดจากการนิยามผู้อื่นหรือผู้ไม่ใช่เราก่อนการรู้จักตัวเองหรือการสร้างอัตลักษณ์ของตัวเองด้วยซ้ำไป
