ความสุขที่เกิดจากความรักเพื่อนมนุษย์นั้นเป็นความสุขอันแท้จริงที่มนุษย์มีร่วมกัน
สามารถแบ่งปันให้กันได้ทุกเมื่อเชื่อวัน แม้มนุษย์จะถูกเนรเทศให้ใช้ชีวิตอยู่บนโลก
เพื่อรอคอยความตาย แต่ความรักเพื่อนมนุษย์นี้ก็จะช่วยให้มนุษย์สร้างอาณาจักร
แห่งความสุขขึ้นมาได้ และสามารถเปลี่ยนการเนรเทศให้เป็นอาณาจักรได้เช่นกัน
โดยไม่ต้องพึ่งพาธรรมชาติหรือพระเจ้าองค์ใด นับเป็นการตอกย้ำความคิดความเชื่อ
ซึ่งอัลแบรต์ กามูส์ นักคิดนักเขียน ผู้รักเพื่อนร่วมโลกได้ถ่ายทอดไว้ตั้งแต่ต้น
ในความเรียงเชิงปรัชญาเรื่องแรก ‘หัวและก้อยแห่งชีวิต’ ที่เขาเขียนในวัย 22 ว่า
‘อาณาจักรของผมทั้งหมดก็คือโลกแห่งนี้’
-- จิระพรรษ์ บุณยเกียรติ
