เรื่องราวของชายหนุ่มวัยเกือบยี่สิบที่มองอนาคตในแง่ร้ายและยอมขายอายุขัยของตัวเองในราคาแค่เพียงปีละหนึ่งหมื่นเยน
ดูเหมือนว่าชีวิตของผมในอนาคตต่อจากนี้ คงจะไม่มีเรื่องอะไรดีๆเกิดขึ้นอีกแล้ว และเหตุที่มูลค่าประเมินอายุขัยของผมมีราคาแค่ปีละหนึ่งหมื่นเยนก็เป็นเพราะเหตุผลนั้น ผมที่มองอนาคตในแง่ร้ายและได้ขายอายุขัยไปจนเกือบหมด พยายามจะมีความสุขกับชีวิตที่เหลืออยู่อีกเพียงน้อยนิด แต่ไม่ว่าจะทำอะไร ผลที่ได้ก็กลับเป็นตรงกันข้ามไปเสียหมด กว่าที่จะรู้ตัวว่าการมีชีวิตอยู่เพื่อใครบางคนคือความสุข
อายุขัยของผมก็เหลืออยู่อีกแค่ไม่เท่าไร!?
