๘๐๐ ปีก่อนคริสตกาล ในความสำคัญในคำสอนของนนทิได้รับการบอกเล่าต่อๆ กันมาโดยเนื้อหาของ "กามศาสตร์" ของนนทินั้นกระจัดกระจายไปตามหัวข้อและมีผู้ถ่ายทอดแต่ละหัวข้อ จนกระทั่งวาตสยายนรวบรวมทั้งหมดเมื่อราว ๔๐๐ ปีก่อนคริสตกาล ถึงศตวรรษที่ ๖ พร้อมทั้งแสดงความเห็นของตนประกอบ จึงเกิดเป็น กามสูตร ซึ่งถือเป็นวรรณกรรมความสัมพันธ์ทางเพศของมนุษย์ที่เก่าที่สุดของอารยธรรมเท่าที่มีในขณะนี้
กามสูตร เป็นงานเขียนของชาวฮินดูโบราณ คือแม่แบบของวรรณกรรมสันสกฤตที่เกี่ยวกับพฤติกรรมทางเพศของคน หนังสือเก่าแก่นี้ประกอบด้วยคำแนะนำเกี่ยวกับการร่วมเพศและการใช้ชีวิตตามความเชื่อแบบฮินดูในเวลานั้น (เกือบสองพันปีกว่า) เขียนด้วยร้อยแก้วและสอดแทรกโศลกโบราณ (สามถึงสี่พันปีก่อน) เป็นช่วงๆ
การสูตร ไม่เพียงเป็นคู่มือทางเพศของชนชั้นสูงในสมัยดังกล่าว หากแต่ยังอภิปรายถึงธรรมชาติของความรัก เกียรติ คุณธรรม ชีวิตครอบครัว และแง่มุมต่างๆ เกี่ยวกับการหาความสุขความสำราญของคนในเวลานั้น ชาวฮินดูแบ่งกิจกรรมของชีวิตออกเป็นสาม คือ กิจกรรมเกี่ยวกับศีลธรรม (dharma) กิจกรรมเกี่ยวกับวัตถุ (artha) และกิจกรรมทางเพศ (kama) ทั้งสามสิ่งนี้ยังเป็นจุดหมายของชีวิตที่ต้องปฏิบัติเพื่อเข้าถึงจุดหมายที่สี่คือ โมกษะ (moksha) เพื่อหลุดพ้นจากวงจรของการเวียนว่ายตายเกิด ซึ่งถือเป็นจุดหมายสูงสุดของชีวิต การปฏิบัติกามจึงเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตทางศาสนาของฮินดู
